Meer Veerkracht dmv Beweging

Door Jeroen Klinckaert / 06/04/2020 /

Beweeg binnen uw natuurlijke grens om veerkrachtig te worden.

Mijn gezondheid en veerkracht.

We zitten, wandelen, eten, slapen, denken,…. om onze professionele en persoonlijke to do’s af te werken. Samen maken we plannen, organiseren we toekomstige evenementen, incasseren we tegenslagen,… en merken we dat dit allemaal toch wel een impact heeft op onze gezondheid. We rekenen erop dat ons systeem de impact van de werkdruk, de stress, het tekort aan slaap, angst, onzekerheid, … wel kan opvangen opdat we nadien opnieuw recht veren en opnieuw kunnen doorgaan. We rekenen op onze capaciteit van onze veerkracht, om wanneer we onder druk komen te staan, de druk kunnen opvangen om nadien opnieuw verder te gaan.

Een impact opvangen, een kunst of een gave?

Gelukkig is veerkracht een eigenschap die we allemaal intrinsiek hebben en dus ook kunnen aanwenden wanneer het nodig is. De sterkte van deze eigenschap wordt echter wel bepaald door wat jij ervoor doet! Het vraagt om constante actie om sterk te blijven en om zelfs sterker te worden. Het negeren ervan of niet bewust zijn dat veerkracht aandacht nodig heeft zorgt nl voor een verzwakte veerkracht waardoor je teleurgesteld kan zijn wanneer je het echt nodig hebt.

Veerkracht is een fysieke eigenschap die je via een verscheidenheid aan middelen en kanalen kan triggeren en beïnvloeden. In dit bericht focus ik me tot beweging en hoe we via beweging de veerkracht kunnen optimaliseren.

Bewegingsruimte

Veekracht bekeken door de bril van beweging gaat over de mogelijkheid om een impact te kunnen opvangen en verdelen over het hele lichaam opdat de lokale impact wordt geminimaliseerd. Impact opvangen gaat over krachten die inwerken op het lichaam kunnen opvangen. Denk hierbij aan de kracht die je lichaam dient op te vangen wanneer je wandelt, of de kracht die ontstaat wanneer je iets moet heffen. Dit zijn voorbeelden waarbij je concreet de kracht kan voelen maar dit gebeurt bij elke beweging die je doet, elke beweging creëert een kracht, een impact die moet opgevangen worden en dan verdeeld worden in het lichaam.

De manier hoe ons lichaam dit doet is door een kettingreactie in het lichaam van botten, die als een ‘mexican wave’ de impact verdelen over het hele lichaam. Een belangrijk aspect om tot een ‘mexican wave’ te komen is RUIMTE, bewegingsruimte. Elk bot heeft voldoende ruimte nodig om tot de beweging te komen die noodzakelijk is om de kettingreactie te laten doorgaan.

Wanneer we praten over een kettingreactie van onze botten in het lichaam en bewegingsruimte van botten ten opzichte van elkaar dan is er een bepaald weefsel die onze aandacht trekt, het bindweefsel (fascia). Het bindweefsel heeft de eigenschap om voldoende trekkracht te hebben om de botten weg te trekken van elkaar en ook stabiliteit te geven.

Het brein

Hoe kan bindweefsel ons helpen met veerkracht? Het antwoord op deze vraag ligt in het systeem dat verantwoordelijk is voor het aansturen van het bindweefsel. Het systeem dat bepaald hoe het bindweefsel is (rigide of veerkrachtig). Dit systeem is ons autonoom zenuwstelsel. Zelf kunnen we nl niet bepalen wat er met ons bindweefsel gebeurt zoals we dat wel kunnen met onze spieren. Ons autonoom zenuwstelsel bepaalt de status van het bindweefsel op basis van de input die het krijgt.

In bovenstaand schema zie je dat de input (beweging, voeding, slaap, mind, omgeving) wordt geanalyseerd door het autonoom zenuwstelsel en dat op basis van de input een reactie volgt om de nodige energie aan te wenden in functie van overleven.

Het autonoom zenuwstelsel beschikt hiervoor over 3 zenuwbanen (2 para-sympathische banen en 1 ortho-sympatische baan) die de informatie van het autonoom zenuwstelsel doorgeven aan ons fysiek lichaam en dus ook aan het bindweefsel.

Wanneer de input die binnenkomt in het autonoom zenuwstelsel wordt geanalyseerd als ‘bedreigend’ dan zal de ortho-sympathische baan geactiveerd worden om te beschermen en zal het bindweefsel eerder rigide zijn. Wanneer het bindweefsel eerder rigide is, bezit het minder trekkracht en zal ook de ruimte verkleinen tussen de verschillende botten. Dit resulteert dus ook in een verminderde veerkracht.

Bij informatie die als niet bedreigend wordt geanalyseerd door het autonoom zenuwstelsel zal de ventraal gelegen para-sympathische baan geactiveerd worden om regeneratie en groei te bewerkstelligen. Dit resulteert in een veerkrachtig bindweefsel dat beschikt over voldoende trekkracht om ruimte te creëren tussen de botten.

Het is dus zaak om input te creëren die als niet bedreigend wordt geanalyseerd door het autonoom zenuwstelsel.

Je natuurlijke grens

Welke input ervaart je autonoom zenuwstelsel mbt beweging als niet bedreigend? Het antwoord op deze vraag leidt dan ook automatisch naar het antwoord op de vraag hoe je via beweging je veerkracht vergroot.

Wanneer je een beweging doet waarbij de beweging van elke bot (lees snelheid en richting van de verplaatsing van elk bot) kan opgevangen worden door het bindweefsel, dan analyseert het autonoom zenuwstelsel dit als niet bedreigend!

Een beweging die als niet bedreigend wordt ervaren is een beweging binnen je natuurlijke grens. De natuurlijke grens staat hier voor de capaciteitsgrens van je bindweefsel. Een beweging binnen je natuurlijke grens voelt aan alsof het vanzelf gaat, zonder dat je extra inspanning moet leveren om de beweging te kunnen uitvoeren.

Veerkracht onderhouden en opbouwen door middel van beweging doe je dus door te bewegen binnen je natuurlijke grens. Onze dagdagelijkse bewegingen zijn dit meestal niet, dus idealiter creëer je best dagelijks 10’ tijd om te bewegen binnen je natuurlijke grens.

Heb je nood aan inspiratie voor beweging? Neem dan zeker een kijkje op mijn Instagram account of Facebook waar ik elke dag mijn bewegingsroutine post om te bewegen binnen de natuurlijke grens.

Veel beweegplezier!

Reageer op dit artikel

Wordt niet weergegeven op de website.

Recente artikelen