Van Chronische Scheenbeenvliesontsteking Naar Barefoot Lopen

Door Jeroen Klinckaert / 04/11/2018 / Fitter worden, Sportprestatie verbeteren, Pijn bestrijden

Wat is ‘Barefoot’ lopen

Barefoot lopen maakt gebruik van het natuurlijk absorptie vermogen van het menselijk lichaam. De schokabsorptie die bij het dragen van een loopschoen voornamelijk gedaan wordt door de schoenzool, wordt bij Barefoot lopen gedaan door het gehele lichaam. De initiële impact van de voet met de grond wordt door middel van de bewegingen van elk bot verdeeld over het hele lichaam. Omwille van de specifieke vorm van elke bot ontstaat er een ketting reactie, een beweging van het hele lichaam. Deze kettingreactie wordt mede mogelijk gemaakt via het bindweefsel (ook gekend als fascia) dat elk bot met elkaar verbindt.

Bindweefsel en Barefoot lopen

Als dit echt efficiënt is, waarom zien we dan zo weinig mensen effectief ‘Barefoot’ lopen? Het antwoord op deze vraag is zeer eenvoudig. De capaciteit van het bindweefsel, dat mede verantwoordelijk is voor het doorgeven en verdelen van de initiële impact met de grond, is zeer sterk verminderd in zijn absorptie vermogen. Doordat onze voeten alle dagen de luxe mogen ervaren van de goede ondersteuning van onze schoenen, die de schokabsorptie voor hun rekening nemen, moeten onze voeten dit zelf niet meer doen! En voeten die dagdagelijks in deze luxe kunnen vertoeven worden ‘lui’. Het lichaam en ons brein kiezen altijd de weg van de minste moeite. Deze weg lijkt inderdaad een logische weg maar dit heeft ook zijn gevolgen.

Barefoot en Fascia

Schokabsorptie via het hele lichaam vraagt dus een grote capaciteit van het bindweefsel, maar welke factoren doen deze capaciteit verminderen?

Verminderde of beperkte beweeglijkheid van de voeten en het enkelgewricht

Onze voet en het enkelgewricht samen, bestaan uit 33 botten. De schokabsorptie door middel van beweging wordt door 2 aspecten bepaald:

  1. Hoeveel ruimte hebben de botten ten op zichte van elkaar?
  2. Hoeveel beweging kan het bindweefsel opvangen?

De ruimte tussen de botten wordt bepaald door de veerkracht van het bindweefsel. Hoe groter de veerkracht van het bindweefsel, hoe groter de ruimte tussen de botten. Deze ruimte hebben de botten ten opzichte van elkaar nodig om een vlotte beweging te hebben. Het interessante aan dit inzicht is dat beweging de veerkracht positief beïnvloedt. Dus beweging bevordert de veerkracht, wat meer ruimte creëert en zo meer beweging! Dus beweging creëert beweging!

Wanneer we wandelen of lopen is er een groot verschil van de grote van impact. Lopen geeft een veel grotere impact omdat we na een zweeffase landen, wat niet voorkomt bij wandelen. Het kan dus zijn dat deze landing na de zweeffase bij het lopen een te grote impact genereert wat het bindweefsel nog niet kan opvangen. Het is dus van groot belang om het bindweefsel de tijd te geven om sterk genoeg te worden om deze impact te kunnen opvangen.

Barefoot lopen met scheenbeenvliesontsteking

Het opbouwen om barefoot te lopen vraagt zoals je kan lezen de nodige tijd maar biedt zeer veel extra mogelijkheden. Het moment waarop je bindweefsel de nodige capaciteit heeft verworven om de schok te absorberen, beweegt je lichaam veel efficiënter. De bijkomende voordelen zijn:

  1. Spieren worden minder belast
  2. Er is een grotere mechanische impact wat gunstig is voor ‘botsterkte’

Het omschakelen naar Barefoot lopen heeft niet alleen mogelijk gemaakt om opnieuw pijnvrij te lopen, het heeft ook gezorgd voor een grotere botdensiteit van kuit en sheenbeen waardoor kans op barstjes in het scheenbeen omwille van de chronische ontsteking veel kleiner is geworden!

Reageer op dit artikel

Wordt niet weergegeven op de website.

Recente artikelen