Hoe Een Man Zonder Armen En Benen Bewees Dat Alle Beweegproblemen Starten In Onze Rug

Door Jeroen Klinckaert / 26/04/2016 / Rugprogramma, Pijn bestrijden, Gezondheid


Tot voor 1988 was de algemeen aanvaarde visie op hoe wij ons als mens voortbewegen heel erg duidelijk. We verplaatsen ons door het gebruiken van onze benen: je lichaamsgewicht verplaatst zich naar voor, waardoor je dankzij de zwaartekracht een val-actie maakt, je plaatst een voet vooruit en door de swing van je andere been zet je een volgende stap. Vanaf dan werken je benen als een motor om te blijven bewegen, en je rug ondersteunt dit alles.

Maar dat was buiten het onderzoek van Professor Serge Gracovetsky gerekend.

Dankzij zijn onderzoek –en dan vooral dankzij zijn testsubject, een man zonder armen noch benen- werd duidelijk dat niet onze benen, maar wel onze rug de absolute aandrijver van ons bewegen is.

Die man zonder armen en benen heeft onze kijk op het oplossen van rugpijn volledig veranderd…

“Laat je rug de motor zijn van al je bewegingen”.

De studie van Serge Gracovetsky verscheen in 1988 ook als boek en kreeg de toepasselijke naam ‘the Spinal Engine’ mee: ‘de ruggegraat als motor’.

Professor Gracovetsky bestudeerde de ruggegraat al jaren, maar pas vanaf 1983 begon de werking van de ruggegraat in functie van ons bewegingsapparaat hem echt duidelijk te worden. Hij stelde zich namelijk de vraag: “zijn onze benen effectief nodig om ons voort te bewegen?”

Met die onderzoeksvraag in gedachten, vond hij het ideale testsubject: een man zonder armen en benen. 

Die man bleek perfect in staat om zich te verplaatsten, en de manier waarop hij zich verplaatste sprak boekdoelen: zonder benen maar steunend op de onderkant van het bekken gebruikte de man zijn romp en rugspieren om elke beweging in te zetten, en aan te houden. 

Samen met de resultaten van zijn gemeten spieractiviteit via EMG, werd dat de aanzet tot het nieuwe inzicht dat onze rug niet enkel ondersteunend werkt, maar dat het zelfs de belangrijkste aansturende en initiërende factor is die ons mogelijk maakt om te bewegen.

(Dit korte filmpje geeft wat meer uitleg, maar vooral vanaf 1:22 zie je perfect wat we bedoelen!)

Meer spierkracht is niet de oplossing

Zelfs bij de allerkleinste, meest minuscule bewegingen die het minste kracht nodig hebben, zoals het oprapen van een veer, initiëert je rug de beweging die je wil maken.

Het lichaam wil namelijk te allen tijde zo energie-efficiënt mogelijk bewegen, en daarvoor is spierkracht helemaal niet de bepalende factor. Het werkt namelijk zo: bij een voorwaartse beweging maakt de rug eerst een achterwaartse beweging om daarna een voorwaartse beweging in te zetten. Een ‘countermovement’. 

De rug beweegt specifiek op die manier om zo de weefsels, spieren, pezen, etc op spanning te zetten. Dat opspannen kan je vergelijken met een elastiek die je oprekt en die samentrekt als je hem loslaat.

Door die tegenbeweging van onze rug spant het weefsel dus op, om het dan los te laten. Dat loslaten is dan de reactie die beweging creëert.

En zo werkt héél wat van ons bewegen: in fracties van seconden rekken we ons lichaam op, zodat het kan samentrekken waardoor bewegingen worden ingezet.

Zodoende hebben we dankzij Professor Gracovetsky ontdekt dat we een continu spel hebben van spanning en tegenspanning, startend vanuit de rug. Een heel efficiënt systeem waarbij een minimum aan spierkracht nodig is.

Hoe pijn in de rug een vicieuze cirkel is…

Met Intelligent Motion vormt ‘Laat je rug de motor zijn van al je bewegingen’ dan ook de belangrijkste insteek in wat we doen. Er gebeurt namelijk heel wat in ons lichaam zodra we rugpijn krijgen.

Zo blijkt dat wanneer je rugpijn hebt, dit mechanisme volledig wegvalt, waardoor je jouw beweging vooral met spierkracht zal moeten laten starten. Bij pijn zeggen je hersenen immers dat je rug niet mag bewegen, want dat gaat (nog meer) pijn uitlokken.

Daardoor ga je extra spierkracht inzetten en verbruik je meer energie; meer dan je normaal nodig zou hebben. Wat snel op te merken valt: bewegingen die normaal vloeiend zijn worden houterig, onderbroken start-stop bewegingen, en de meest herkenbare: schok- of beefbewegingen in houdingen en ‘grotere’ bewegingen.

Heel wat mensen zeggen dan ook “ik ben stijf en houterig, maar dat komt door de leeftijd”. Inderdaad, voor een deel klopt dit, maar vrijwel altijd blijkt de hoofdoorzaak dat een deel van je bewegingsefficiëntie verloren is gegaan omdat je beweging niet meer vanuit de rug komt.

En dit leidt dan uiteindelijk tot het meest herkenbare effect: een verlies van energie waardoor je op het einde van de dag te futloos of uitgeput bent om nog te bewegen en de dingen te doen die je graag doet… zoals je hobby’s.

Hoog tijd dus om je rug terug de motor van al je bewegingen te laten worden.

(*op de foto: Nick Vujicic, een bekende Australische spreker, geboren zonder armen en benen.)

Reageer op dit artikel

Wordt niet weergegeven op de website.