Gelukkig hoef je geen olympisch kampioen te worden om je vitaal te voelen.

Door Jeroen Klinckaert / 16/01/2019 /

Is dit zo goed, doe ik niets verkeerd?

Onze gezondheid, ons kostbaarste bezit, daar hebben we in feite zeer veel voor over. Soms niet altijd op het gepaste moment, maar zeker wanneer we merken en voelen dat het de verkeerde kant op gaat. Het moment waarop je voor je zelf zegt, zo kan het niet meer verder, ik ga me herpakken en ik wil iets doen aan mijn gezondheid. Het is dan niet evident om je huidige routines, je dag en weekplanning zodanig te herorganiseren opdat er momenten vrij komen om te werken aan je gezondheid. Deze momenten zijn dan ook zeer kostbaar, maar voor je gezondheid doe je dit zeker! Op deze manier leg je natuurlijk de lat zeer hoog en doet de verwachting toenemen om het dan ook goed te doen, nee ‘perfect’ te doen, tijdens deze vrijgemaakte momenten. Je wil dan ook het best mogelijke doen om je eigen lichaam te soigneren en te doen wat moet.


Opnieuw beginnen bewegen met deze mindset creëert weinig ‘speelruimte’, de marge om iets fout te doen is eerder gering. Heel vaak hoor ik dan volgende vragen, bij de start van elke oefening; doe ik dit zo goed, moet ik niet meer dit, en wat met dit,…. Allemaal vragen die informatie moeten opleveren om het zo goed mogelijk te doen, zo niet perfect, om zo het beoogde resultaat te bekomen.

Wat met de intelligentie van je eigen lichaam?

Wanneer je merkt dat je lichaam opnieuw nood heeft aan bewegen, dan komt dit meestal vanuit situaties of ervaringen van een gebrek aan beweging. Je lichaam ervaart een verminderde beweeglijkheid waardoor alles minder vlot verloopt. Ons lichaam/ons brein past zich automatisch aan, aan deze verminderde beweeglijkheid. In het vorige blogartikel, beschrijf ik meer uitgebreid hoe dit gebeurd. (http://www.intelligentmotion.be/nl/blog/detail/beweging-vertrouwen-rugpijn-wat-is-de-link-en-wat-kunnen-we-ervan-leren). Het resultaat is dat je minder vertrouwen hebt in je beweging, dat je hier en daar wat voelt dat niet zo goed aanvoelt enz…. Het opnieuw in beweging brengen van je lichaam vraagt dus opnieuw een aanpassing van je brein aan deze ‘nieuwe’ situatie.


Zoals je lichaam/brein de capaciteit heeft om zich aan te passen aan een verminderde beweeglijkheid, kan het zich ook aanpassen aan meer bewegen en bewegingen waar je lichaam nu minder vertrouwen in heeft. Dit is allemaal mogelijk omwille van de plasticiteit van ons brein, de capaciteit om zich aan te passen aan de huidige omstandigheden en de omgeving waarin we bewegen.

Dit vermogen, om zich telkens aan te passen, biedt zeer veel mogelijkheden. Het biedt ons namelijk de mogelijkheid om het lichaam zich opnieuw te laten aanpassen, opdat de bewegingsvrijheid toeneemt en dat elke beweging weer vrij aanvoelt waardoor stress, spanning, enz..., geen of weinig kans maken om ons minder goed te voelen. Deze capaciteit, de plasticiteit, van het lichaam benoemen we als de intelligentie van je lichaam. Het zorgt ervoor dat we beschermd worden wanneer er gevaar dreigt dat ons systeem kan beschadigen en zorgt ervoor dat we zo efficiënt mogelijk alles opvangen in functie van bescherming en overleven. Dit is het basisprincipe waarmee ons brein ons helpt. Alles is dus afhankelijk van welke input ons brein/lichaam krijgt, waarop het zich aanpast. Het is dus afhankelijk van de omgeving, de manier waarop we bewegen,….


Vertrouwen hebben in je intelligent lichaam!

Bewegen en bewegen zijn 2 verschillende zaken. Je kan op verschillende manieren bewegen, gestuurd en gecoördineerd vanuit verschillende systemen in ons lichaam. Je kan bewust, met een juiste coördinatie bewegen dat gestuurd wordt vanuit ons motorisch controle centrum. Ten tweede kan je natuurlijk bewegen, zonder bewuste aandacht naar de correcte coördinatie, gestuurd vanuit het autonoom zenuwstelsel. Dit laatste is het systeem dat ons lichaam gebruikt voor alle handelingen en bewegingen waar we geen aandacht voor moeten hebben, maar die ons lichaam zelf aanstuurt. Denk hierbij bv aan ademhalen, de spijsvertering,…. We kunnen ook bewegen door hoofdzakelijk dit autonoom systeem aan te spreken, zonder de bewuste  coördinatie. Denk hierbij bv aan wandelen en alle handelingen die je doet zonder dat je er bewust moet over nadenken.


Het is dan ook hoofdzakelijk dit systeem dat ons lichaam gebruikt om zich aan te passen aan de verschillende situaties. Dit zorgt ervoor dat we ons enerzijds niet ongerust moeten maken dat we aandacht moeten hebben om ons constant aan te passen wanneer we iets doen dat mogelijk te belastend kan zijn. Dit systeem zorgt ervoor dat we dit makkelijk aankunnen. Anderzijds is het wel zo dat we hierdoor niet bewust zijn hoeveel het telkens moet aanpassen en aan welke frequentie. Hoe meer het zich telkens moet aanpassen hoe groter het effect op onze bewegingen. Dit effect voelen we meestal als het ‘te’ laat is.


Opnieuw natuurlijk bewegen.

Theoretisch is dit op het eerste zicht allemaal begrijpbaar en logisch, maar eens in de praktijk lijkt het minder evident. Op een natuurlijke manier bewegen wordt namelijk snel gesaboteerd door dat autonoom systeem omdat het tot nu toe geen vertrouwen meer heeft in bewegen. Dit zorgt ervoor dat we eerder geneigd zijn om de bewegingen ‘juist’ te willen doen om dit op te lossen. Er is helemaal niets mis met deze manier van bewegen. Het enige dat we niet uit het oog mogen verliezen is dat een gecontroleerde, juist gecoördineerde beweging niet dezelfde input geeft naar het autonoom systeem waardoor we hiervan ook geen resultaten mogen verwachten. Het kan zelfs een stap verder gaan. Wanneer we gaan bewegen met een bepaald referentie beeld van hoe het moet, en de beweging op een juiste manier gecoördineerd wordt, dan bestaat de kans dat de beweging te groot is, in vergelijking met de capaciteit dat het natuurlijk kan opvangen. Deze manier van bewegen zal zeker geen schade brengen omdat ons lichaam dit ook wel kan opvangen MAAR het zal wel geen vooruitgang boeken in de bewegingsvrijheid. Het ‘te goed’ willen doen van een bepaalde beweging, maakt het namelijk minder mogelijk om duidelijk je natuurlijke grens te voelen tot waar je lichaam  ‘wil’ bewegen. Je zal de uitvoering namelijk doen tot waar het ‘hoort’. Dit laatste is cruciaal!!!!


Het resultaat van het bewegen zit niet in de grootte van de beweging zelf, maar in het kunnen aanvoelen van waar je natuurlijke grens is en dit te respecteren. Dit wordt door je brein ervaren als comfortabel en niet bedreigend waardoor het zich zal aanpassen aan deze nieuwe bewegingen. Het is dus niet het resultaat van hoe groot je effectief kan bewegen maar wel je lichaam opnieuw in beweging brengen die het als ok ervaart, als zeer comfortabel.


2 vuistregels voor een natuurlijke beweging.

Hoe kan je nu eenvoudig dit principe integreren in je manier van bewegen om opnieuw meer bewegingsvrijheid te ervaren. Hiervoor hanteer ik 2 vuistregels die in elke beweging dienen aanwezig te zijn:

  1. Voel nooit pijn/spanning tijdens de beweging.
  2. Beweeg op een vloeiende manier in zoveel mogelijk verschillende richtingen.

Ik wil je uitnodigen om dit de komende dagen eens uit te proberen en tracht bewust te zijn van het aantal keer dat je denkt: ‘is dit wel goed, moet het niet dit of is het niet beter dat,….’ Wanneer deze zinnen in je hoofd opduiken, heb dan de reflex om over te schakelen naar wat je voelt en integreer de 2 bovengenoemde vuistregels.

Alvast veel beweegplezier gewenst!

 

Reageer op dit artikel

Wordt niet weergegeven op de website.

Recente artikelen