De Belangrijkste Eigenschap Van Pijn Die Bijna Niemand Kent.

Door Jeroen Klinckaert / 18/03/2016 / Rugprogramma, Pijn bestrijden


Ben je ooit al eens via Google op zoek gegaan naar informatie over pijn in je rug? (of over kniepijn, nekpijn of hoofdpijn?

Dan heb je waarschijnlijk al gemerkt dat bijna elk artikel over hetzelfde spreekt: hoe herken je de pijn, en wat kan de mogelijke oorzaak van die pijn zijn.

Maar wat jou nog nooit is verteld -en wat misschien zelfs het meest relevant is in je zoektocht naar het oplossen van je pijn- is het antwoord op een andere vraag.

Die vraag is: waaròm geeft je lichaam eigenlijk pijn?

En vooral, waarom heb je het ene moment wél pijn en het andere niet?

In dit korte artikel geven we je met plezier het antwoord daarop.

De Oorsprong Van Het Franse Woord ‘Maladie’

Laten we beginnen bij het Franse woord ‘Maladie’.

Maladie of ‘ziekte’ in het Nederlands is een heel bewust gekozen woord.

Etymologisch gezien kan je maladie uit mekaar trekken en krijg je mal-a-die, van ‘mal à dire’, of zuiver vertaald als: iets slecht of verkeerd om te zeggen.

Een gezond lichaam is namelijk een lichaam dat in evenwicht is: evenwicht in de verschillende systemen zoals spanning-ontspanning, stress-rust, actie-relaxatie, energieverbruik-energieopname, enzovoorts. Dit evenwicht heet in vaktermen 'homeostase'.

Het lichaam streeft telkens naar dit evenwicht, want zo functioneert het het meest optimaal. En dus van zodra dit evenwicht door iets wordt verbroken, wil (en zal) je lichaam dat snel duidelijk maken, want het wil dat dit zo snel mogelijk hersteld wordt. (Gelukkig is er wel een marge waarin je kan spelen. Net zoals een thermostaat biedt het lichaam een marge waarbinnen er geen reactie komt, tot wanneer de kritieke grens toch wordt bereikt.)

Wanneer je lichaam het dan moeilijk heeft om zich uit te drukken –of te zorgen dat je luistert- gaat het nog een laatste wanhoopspoging doen, in de hoop dat je nu wél gaat luisteren. Sterker nog, het zal er voor zorgen dat je ze-ker gaat luisteren. 

En dan kiest je lichaam om je het slechte nieuws te brengen door het inzetten van de grove middelen: ziekte en pijn.

Ziekte zorgt er dus voor dat je verplicht wordt door je lichaam om te luisteren. Ziek zijn vormt zo het ultieme communicatiewapen, dat de boodschap bezorgt: “je hebt mij de hele tijd niet willen horen, sorry, maar nu moét je luisteren”.

En dat brengt ons bij de essentie:

Pijn is enkel een signaal, en mag je niet weerhouden om te doen wat je graag doet.

Net als ‘gewone’ ziektes is ook rugpijn (maar ook nek-, knie-, schouder-, of enkelpijn) simpelweg een signaal, een manier van het lichaam om met ons te communiceren.

Pijn op zich mag ons eigenlijk niet belemmeren of weghouden van de dingen die we graag doen. Activiteiten zoals onze groene vingers aan het werk zetten in de tuin, koken voor familie, zonen en dochters helpen met de verbouwingen van de nieuwe woning, of een dagelijks rondje lopen met de vriendinnen.

Pijn vertelt ons gewoon iets. Net zoals wij met mekaar communiceren met woorden is pijn een middel van het lichaam om ons te vertellen dat we iets te veel naar links, of naar rechts doen. Of dat we die beweging beter op deze manier, of een andere manier moeten doen.

Maar wat niet de bedoeling kan en mag zijn, is dat we iets moeten stoppen of belemmeren.

Lichaamsreacties zoals stijfheid, vermoeidheid, ziek zijn en pijn zijn elk communicatiesignalen die dan ook eenvoudig kunnen opgelost worden door er naar te luisteren en te gaan erkennen -en Herkennen- als één van de mogelijke reacties van je lichaam.

En vooral niet zoals de gedachten die een pak mensen zichzelf aanpraten zoals ‘ik kan dat niet’ of ‘mijn lichaam kan dat niet’.

Pijn = gevaar

Nu, in het begin van dit stuk hebben we ons ook een andere interessante vraag gesteld. Namelijk: waarom heb je het ene moment wél pijn en het andere niet?

Wel, dat is te danken aan onze hersenen.

Pas nadat je hersenen dit toelaten, wordt pijn als communicatiesignaal door je lichaam ingezet. De trigger om dat signaal los te laten, volgt enkel als je lichaam, na een (vliegensvlugge) analyse van de situatie, de associatie maakt met gevaar. Niet elke fysieke beschadiging geeft namelijk pijn,  pijn is er alléén maar als de hersenen inschatten dat er mogelijk gevaar dreigt, op fysiek of mentaal/emotioneel vlak.

Dus wat wil je lichaam concreet zeggen met pijn en wat verwacht het dat je er mee doet?

Meestal is een reactie –stijfheid, vermoeidheid, pijn- dus goed, want je lichaam heeft iets gedaan. Mogelijks omdat de beweging die je deed op dàt moment gewoon even te veel was. Of dat je iets gedurende een bepaalde tijd (zelfs maanden of jaren) te veel gedaan hebt.

Of te intensief. Of geforceerd. Of te lang of te krachtig.

Wat pijn je dus biedt is heel veel nuttige informatie. Het toont als het ware waar je natuurlijke grens ligt, en laat je voelen tot waar je jezelf kan laten bewegen zonder dat het pijn doet.

Wanneer je dan, in plaats van volledig toe te klappen, toch verschillende bewegingen blijft doen, creëer je een stap-voor-stap proces om je lichaam te leren kennen. Want vandaag doe je bijvoorbeeld een specifieke beweging die pijn veroorzaakt, maar morgen doe je een iets andere beweging die mogelijks géén pijn geeft. En de dag daarna beweeg je weer iets anders, en dat kan je dan wél weer pijn geven.

Al die stukjes informatie kan je gebruiken om je eigen lichaam weer te leren kennen. Met de bedoeling dat je leert hoe je lichaam reageert in elke situatie, waarop jij dan kan inspelen om je bewegingsmogelijkheden terug te ontwikkelen en te laten evolueren. Om uiteindelijk het belangrijkste resultaat te behalen: dat je zonder pijn weer kan doen wat je graag doet… en zelfs de activiteiten waarvan je droomt om ze ooit te doen (de kilimanjaro beklimmen, de dodentocht uitstappen of de Mont Ventoux bestormen).

Ons advies?

Verwijder eerst alle zinnen zoals ‘ik ga dat niet meer doen want mijn lichaam is daar niet klaar voor’ , ‘ik kan dat niet meer’, ‘het is genetisch bepaald’, ‘het zit in de familie’, ‘ik heb slechte knieën, dus dat lukt me nooit meer’ uit je woordenschat en gebruik dan het signaal ‘pijn’ waar het echt voor dient: als een aanzet om iets te doen en aan te passen...

… en niet om iets weg te laten uit je leven.

Reacties op dit artikel

Dag Jeroen, ik vraag nogmaals de oefeningen aan omdat ik bij de oefeningen waarover ik nu beschik zoveel baat heb en misschien kan ik nog wat extra oefeningen doen. De altijd positieve en begrijpende noot in jouw berichten weet ik ook sterk te appreciëren (andere mensen durven nogal eens de wenkbrauwen fronsen als ik het over aanhoudende pijn heb, iets wat jij nooit zult doen), Bedankt en geniet van een fijne vakantie! Groeten Claudine

Gepost op 20 juli 2016 door Claudine Steurbaut

Reageer op dit artikel

Wordt niet weergegeven op de website.